|
Sanktuarium diecezji zielonogórsko-gorzowskiej - Rokitno - wraz z jego g³ównym przedmiotem religijnej czci - Cudownym Obrazem Matki Bo¿ej - posiada wielowiekow± historiê, jako szko³a ¿ywej wiary dla ludu tych ziem. Wierni udawali siê do Rokitna ju¿ od 1669 roku, aby oddawaæ Bogu cze¶æ przez wstawiennictwo i po¶rednictwo ³askami s³yn±cego Wizerunku Niepokalanej. Narastaj±cy nap³yw pielgrzymów sprawi³y, ¿e trzeba by³o rozbudowaæ najpierw budynki plebanijne, jako zaplecze dla przyjmowania wiernych, a nastêpnie wybudowaæ nowy ko¶ció³, gdy¿ dotychczasowy by³ za ma³y, by mo¿na by³o w nim obs³u¿yæ wszystkich przybywaj±cych wiernych. Rozpoczêto wiêc w 1707 r. budowê nowego ko¶cio³a na najwy¿szym wzgórzu przy drodze do Miêdzyrzecza. Nie zrealizowano tych planów. Do chwili obecnej pozosta³y w podziemiu fundamenty tego ko¶cio³a. Budowê nowego innego ko¶cio³a rozpoczêto w 1740 r., a zakoñczono w 1762.
Rok 1945 i zakoñczenie II wojny ¶wiatowej spowodowa³y emigracjê ludno¶ci niemieckiej, g³ównie wyznania protestanckiego i przybycie na te tereny ludno¶ci polskiej.
W latach 70-tych o¿ywi³ siê bardzo ruch pielgrzymkowy do Rokitna, a zw³aszcza udzia³ ró¿nych grup w rekolekcjach zamkniêtych w domu rekolekcyjnym przy plebanii rokitniañskiej. W ci±gu jednego roku w rekolekcjach uczestniczy ponad 3 tys. osób.
Sanktuarium pod wezwaniem Matki Bo¿ej Rokitniañskiej, rokoko, budowany w latach 1740-1762, konsekrowany w 1848 r. Prezbiterium: o³tarz wykonany jest z drewna przez art. Grünewalda z Legnicy w 1760 r. Na centralnym miejscu znajduje siê ³askami s³yn±cy obraz Matki Bo¿ej Rokitniañskiej namalowany przez nieznanego artystê w XV w., koronowany 18.06.1989 r. W zwieñczeniu postaæ Boga Ojca w otoczeniu Anio³ów, poni¿ej go³êbica symbolizuj±ca Ducha ¦wiêtego. Po obu stronach o³tarza rze¼by: ¶w. Józefa z Dzieci±tkiem Jezus, Piotra Aposto³a, ¶w. El¿biety, ¶w. Anny, ¶w. Wojciecha i ¶w. Stanis³awa. Godny uwagi jest bia³y orze³ na sukni Madonny, który przetrwa³ okres zaborów i terroru hitlerowskiego. 
obraz MB Rokitno (fot. Piotr Ku³ak) 
Rokitno (fot. Piotr Ku³ak) | |
